Kiedy przynosi przemoc

Przemoc ta widoczna i ta skrywana pod uśmiechem, dobrymi intencjami, tradycją, milczeniem. Jako kobieta czuję, że rzadko potrafimy mówić głośno, o przemocy ale zbyt wiele osób nosi w sobie latami.

Przemoc uderza w miejsca, które zwykle chronimy przed światem: wstyd, bezradność, strach, a czasem w te wspomnienia, o których nie mówi się nawet najbliższym.

To niewypowiedziana samotności ofiar oraz jak często patrzymy, ale nie widzimy. Czuję, potrzebę, aby nie odwracać wzroku, żeby nazwać to, co boli, i żeby wspierać tych, którzy nie mają już siły mówić

Przemoc, mogą jej doświadczać dzieci, kobiety, mężczyźni, a nawet zwierzęta bo tam, gdzie przemoc staje się normą, rozlewa się na wszystko, co bezbronne.

Widzę w nich wołanie o uważność o zauważanie sygnałów przemocy, o prawo do przerwania milczenia, o odwagę szukania pomocy.

Jako kobieta czuję gniew, czułość, współczucie. Zadaje sobie pytanie.

Co mogę zrobić, żeby przemoc nie była dziedzictwem, które zostawiamy kolejnym pokoleniom?

Moja odpowiedź płynąca z doświadczenia rozmów z ludźmi jest prosta, choć wymagająca:

• mówić,
• prosić o pomoc,
• korzystać ze wsparcia specjalistów,
• reagować, kiedy widzimy krzywdę,
• nie akceptować przemocy w żadnej formie wobec dzieci, kobiet, mężczyzn czy zwierząt.
  
  

Jeśli choć jedna osoba zdecyduje się zrobić pierwszy krok w stronę bezpieczeństwa i wolności – to już jest ogromne zwycięstwo.

Gdzie szukać pomocy:

Natychmiastowa pomoc

• 112 – w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia.
  
  

Całodobowe telefony

• 800 120 002 – „Niebieska Linia”, ofiary przemocy.
• 116 111 – dzieci i młodzież.
• 116 123 – dorośli w kryzysie emocjonalnym.
  
  

Miejsca stacjonarne

• OPS / MOPS – ośrodki pomocy w każdej gminie.
• PCPR – pomoc psychologiczna i prawna w każdym powiecie.
• Specjalistyczne Ośrodki Wsparcia – całodobowe schronienie i pomoc.
• Ośrodki Interwencji Kryzysowej – natychmiastowe wsparcie i nocleg.
  
  

Pomoc prawna

• Bezpłatna pomoc prawna – w każdej gminie (bez skierowania).